د مالِک عيسىٰ مسيح په حقله د متى زيرے

څوارلسم باب

د حضرت يحيىٰ بپتسمه ور کوُونکى مرګ

(مرقوس ۶:‌۱٤ - ۲۹، لوقا ۹:‌۷ - ۹)

۱هم په دغه ورځو کښې هيروديس چې د ګليل ګورنر وو، کله چې د عيسىٰ د کارونو نه خبر شو، ۲نو هغۀ خپلو نوکرانو ته ووئيل چې ”بې شکه چې دا بپتسمه ورکوونکې يحيىٰ دے. هغه بيا د مرګ نه راژوندے شوې دے، ځکه خو ورسره د معجزو طاقت هم دے.“ ۳ځکه هيروديس د خپل ورور فيليپوس د ښځې هيرودياس په وجه يحيىٰ ګرفتار کړې وو، په زنځير يې تړلې وو او په قيد خانه کښې يې اچولې وو. ۴په دې وجه چې يحيىٰ هغۀ ته فرمائيلى وُو چې ”د دې سره نکاح کول په تا حرام دى.“ ۵هيروديس به هغه مړ کړې وو خو د خلقو نه ويريدلو ځکه چې خلقو هغه نبى ګڼلو. ۶خو د هيروديس د سالګرې په ورځ د هيرودياس لور د ميلمنو په وړاندې داسې وګډيدله او هيروديس دومره زيات خوشحاله شو ۷چې هغۀ قسم وخوړو چې ”هر څۀ چې تهٔ غواړې، زۀ به يې درکړم.“ ۸د مور په وينا هغې ووئيل چې ”ما ته دلته د بپتسمه ورکوُونکى يحيىٰ سر په تالى کښې راوړه.“ ۹بادشاه چې دا واوريدل نو غمژن شو، خو د خپلو قسمونو او ميلمنو په وجه هغۀ دا حُکم وکړو چې دا خواست دې پوره کړې شى. ۱۰او د يحيىٰ د سر پرې کولو حکم يې وکړو. ۱۱نو د هغهٔ سر يې په تالى کښې ورته راوړو او جينۍ ته يې ورکړو او هغې خپلې مور ته يوړو. ۱۲بيا د يحيىٰ مريدان راغلل او د هغۀ لاش يې واخستو او ښخ يې کړو. او هغوئ لاړل او عيسىٰ ته يې حال ووې.

پينځه زره سړو او ورسره ښځو او ماشومانو له روټۍ ورکول

(مرقوس ۶:‌۳۰ - ٤٤، لوقا ۹:‌۱۰ - ۱۷)

۱۳کله چې عيسىٰ دا خبر واوريدو نو په يوه کِشتۍ کښې هغه د هغه ځايه يو خوشى بيابان ته لاړو چې ځان ته وى. خو خلق خبر شُو او په دۀ پسې د ښارونو نه پياده روان شو. ۱۴هغه چې غاړې ته راورسيدو نو يوه لويه ګڼه يې وليده، زړۀ يې پرې وسوزيدو او چې په کښې څوک بيماران وُو هغه يې روغ کړل. ۱۵کله چې ماښام شو د هغۀ مريدان هغۀ له ورغلل او وې وئيل چې، ”دا خوشې بيابان دے او ناوخته دے، خلق کلو ته رُخصت کړه چې لاړ شى چې خپل ځان ته د خوراک څهٔ څيزونه واخلى.“ ۱۶خو عيسىٰ جواب ورکړو، ”د دوئ د تلو حاجت نِشته، تاسو د ځانه دوئ ته د خوراک څۀ ورکړئ.“ ۱۷هغوئ ووئيل چې ”مونږ سره دلته نور څهٔ نشته خو پينځۀ روټۍ او دوه کبان دى.“ ۱۸هغۀ وفرمائيل، ”دا ما ته راوړئ.“ ۱۹بيا هغۀ خلقو ته حکم ورکړو چې په کبل پينډه جوړه کړئ. بيا هغۀ دا پينځۀ روټۍ او دوه کبان واخستل، آسمان ته يې پاس وکتل، برکت يې ورکړو او روټۍ يې ماتې کړې او هغه يې مريدانو ته ورکړې او مريدانو هغه په خلقو تقسيم کړې. ۲۰هغوئ ټولو ښهٔ په مړه ګيډه خوراک وکړو او هغوئ چې پاتې شوې ټوکړې راټولې کړې نو دولس ټوکرۍ ترې ډکې شوې. ۲۱نو خوا او شا پينځۀ زره سړو دغه روټۍ خوړلې وه چې ښځې او ماشومان په کښې شمار نۀ وُو.

په اوبو باندې ګرځيدل

(مرقوس ۶:‌٤۵ - ۵۲، يوحنا ۶:‌۱۵ - ۲۱)

۲۲بيا سمدستى عيسىٰ خپل مريدان کِشتۍ ته وخيژول چې د هغوئ نه وړاندې د درياب پورې غاړې ته لاړ شى او د خلقو ګڼه يې خوره کړه. ۲۳او چې خلق يې رُخصت کړل نو په خپله غرۀ ته لاړو چې يوازې دعا وکړى او کله چې ماښام ناوخته شو، هغه هلته ځان ته وو. ۲۴په هم هغه وخت کښې مريدانو ته د وچې نه ډير وړاندې په اوبو کښې تکليف جوړ شو ځکه چې کشتۍ د سختو چپو او د مخالف هوا په وجه په درياب کښې سرګردانه وه. ۲۵عيسىٰ په شپه کښې د سحر کيدو نه لږ وړاندې د اوبو دپاسه ګرځيدو او د مريدانو خوا ته راغلو. ۲۶هر کله چې مريدانو هغه د اوبو دپاسه روان وليدو نو هغوئ ويريدل، او چغې يې کړې، ”دا خو پيرے دے.“ ۲۷عيسىٰ ورته سمدستى وفرمائيل چې ”مهٔ يريږئ. دا زۀ يم چې يره ونۀ کړئ.“ ۲۸پطروس عيسىٰ ته ووئيل چې ”مالِکه، که چرې دا تهٔ يې نو ما ته حُکم راکړه چې زۀ هم د اوبو دپاسه درشم.“ ۲۹عيسىٰ ورته وفرمائيل چې ”راځه.“ بيا پطروس د کِشتئ نه کوز شو او د اوبو دپاسه د عيسىٰ خوا ته ورروان شو. ۳۰خو هر کله چې هغۀ د طوفان زور وليدلو نو هغه وويريدو، او چې ډوبيدو نو چغې يې کړې چې ”مالِکه، ما بچ کړه.“ ۳۱عيسىٰ سمدستى خپل لاس وراُوږد کړو او هغه يې د لاسه ونيوو او ورته يې وفرمائيل، ”ستا عقيده څومره کمزورې ده. شک دې ولې وکړو؟“ ۳۲هغوئ چې کله په کِشتئ کښې سوارۀ شول بيا طوفان ودريدلو. ۳۳نو په کشتۍ کښې ناست مريدان ورته په سجده شول او وې وئيل، ”بې شکه، چې تۀ د خُدائ زوئ يې.“

د ګِنيسريت په علاقه کښې بيماران جوړول

(مرقوس ۶:‌۵۳ - ۵۶)

۳۴کله چې هغوئ پورې غاړې ته ورسيدل نو هغوئ د ګِينسرت علاقې ته راغلل. ۳۵د هغه ځائ خلقو عيسىٰ وپيژندو او ګير چاپيره خلق يې خبر کړل او ټول يې ورته راوستل. ۳۶او هغۀ ته يې مِنت وکړو چې دوئ ته دومره اِجازت ورکړه چې ستا لمنې ته لاس وروړى، او هر چا چې لاس وروړو، هغوئ بلکل روغ رمټ شول.