د مالِک عيسىٰ مسيح په حقله د متى زيرے

نهم باب

د يو شل سړى روغول

(مرقُوس ۲:‌۱ - ۱۲، لوقا ۵:‌۱۷ - ۲۶)

۱نو عيسىٰ په کشتۍ کښې کښيناستو او د سيند بلې غاړې ته خپل ښار ته راغلو ۲نو ورله څۀ کسانو يو شل سړے په کټ کښې پروت راوړو. د هغوئ ايمان يې چې وليدو نو عيسىٰ هغه شل سړى ته وفرمائيل چې ”زما زويه، خاطر جمع کړه، ستا ګناهونه معاف شول.“ ۳په دې ځينې د شرعې عالمانو د ځان سره ووئيل چې ”دا يې لا څۀ کفر ووئيلو.“ ۴عيسىٰ په دې پوهه وو چې د دوئ په زړۀ کښې څۀ تير شول نو ورته يې وفرمائيل چې ”تاسو داسې بد خيالونه ولې کوئ؟ ۵آيا دا اسانه خبره ده چې ووائى چې ګناهونه دې معاف شُو او که دا چې ووائى چې پاڅه او وګرځه؟ ۶نو دا ځکه چې تاسو په دې پوهه شئ چې اِبن آدم سره په دُنيا کښې د ګناهونو د بخښلو اِختيار هم شته،“ نو هغه شل سړى ته يې وفرمائيل چې ”پاڅه، بستره دې واخله او کور ته ځه،“ ۷او هغه پاڅيدو او کور ته لاړو. ۸خلق په دې ننداره هيبت واخستل او بنى آدم ته په داسې اِختيار ورکولو يې د خُدائ ثنا ووئيله.

متى ته دعوت ورکول

(مرقُوس ۲:‌۱۳ - ۱۷، لوقا ۵:‌۲۷ - ۳۲)

۹څنګه چې عيسىٰ له دې ځايه لاړو نو هغهٔ متى نومې سړے د محصُول په کرسئ ناست وليدو او هغۀ ته يې وفرمائيل چې ”ما پسې راځه.“ متى پاڅيدو او په هغۀ پسې روان شو. ۱۰څۀ وخت چې عيسىٰ د متى په کور کښې د خپلو مريدانو سره روټۍ ته ناست وو نو ډير محصولچيان او بد کاران راغلهٔ او د دوئ سره په دسترخوان کښيناستل. ۱۱او چې کله فريسيانو دا وليدل نو د هغۀ مريدانو ته يې وفرمائيل چې ”دا ستاسو استاذ د محصولچيانو او ګناه ګارو سره ولې يو ځائ روټۍ ته ناست دے؟“ ۱۲عيسىٰ چې دا واوريدل نو وې فرمائيل چې ”روغو خلقو ته د طبيب حاجت نۀ وى خو بيمارانو ته يې وى. ۱۳لاړ شئ او د دې صحيفو په معنىٰ ځان پوهه کړئ چې ”زهٔ رحم غواړم، نه چې قربانې.“ زۀ د دې دپاره نۀ يم راغلې چې صادقانو ته دعوت ورکړم بلکې ګناه ګارانو ته.“

د روژې په حقله تپوس

(مرقُوس ۲:‌۱۸ - ۲۲، لوقا ۵:‌۳۳ - ۳۹)

۱۴خو بيا د يحيىٰ مريدان عيسىٰ له راغلل او دا تپوس يې ترې وکړو چې ”څۀ وجه ده چې مونږ او فريسيان خو روژې نيسو خو ستا مريدان يې نۀ نيسى؟“ ۱۵عيسىٰ جواب ورکړو چې ”تاسو چرته جنجيان د وادۀ د زلمى سره په ژړا ناست ليدلى دى څۀ؟ خو يو وخت به راشى چې د وادۀ زلمې به د دوئ نه جدا کړې شى او بيا به هغه وخت دوئ روژه نيسى. ۱۶هيڅ څوک هم نوې پيوند په زړه چوغه باندې نۀ لګوى ځکه چې دا پيوند به چوغه نوره هم شلوى او نور لوئ سورې به په کښې جوړ شى. ۱۷کله هم څوک نوى مئے په زړو مشکونو کښې نهٔ اچوى، ځکه چې مشکونه به وشليږى او مئے به يې توئ شى او مشکونه به تباه شى، خو نوى مئے په نوو مشکونو کښې اچولې شى، او دغه شان به دواړه بچ شى.“

د ښځې او جينۍ په ايمان سره روغول

(مرقُوس ۵:‌۲۱ - ٤۳، لوقا ۸:‌٤۰ - ۵۶)

۱۸عيسىٰ لا دا خبرې کولې چې هغهٔ ته د عبادت خانې يو مشر راغلو او په سجده ورته پريوتو او وې وئيل چې ”په دې ساعت مې لور مړه شوه، خو تهٔ ما سره لاړ شه او خپل لاس پرې کيږده نو هغه به ژوندۍ شى.“ ۱۹عيسىٰ پاڅيدو، او د هغهٔ سره روان شو او مريدان هم ورسره لاړل. ۲۰نو سمدستى يوه ښځه چې د دولسو کالو راسې يې وينه بهيدله، د شا د طرفه راغله او د هغۀ د چوغې لمن له يې لاس وروړو ۲۱ځکه چې د هغې دا باور وو چې ”که زۀ صرف د هغۀ جامو له لاس هم وروړم، نو جوړه به شم.“ ۲۲خو عيسىٰ مخ ورواړولو او هغه يې وليده او ورته يې وفرمائيل، ”ډاډه اوسه، زما لورې، ستا ايمان تهٔ روغه کړې.“ او په هم هغه ساعت هغه روغه شوه. ۲۳کله چې عيسىٰ د مشر کور ته راغلو نو هغهٔ د ډيرو خلقو د ژړا انګولا او د جنازې د ساز ډله وليدله، ۲۴خو هغۀ وفرمائيل چې ”اخوا شئ، جينۍ مړه نۀ ده، هغه خو اوده ده.“ خو هغوئ ورپورې وخندل. ۲۵څۀ وخت چې ګڼه ګوڼه بهر کړې شوه نو هغه ورننوتو او جينۍ يې د لاسه ونيوله نو هغه را پاڅيده. ۲۶دا خبره په ټوله علاقه کښې خوره شوه.

د دوؤ ړندو سړو روغول

۲۷کله چې عيسىٰ وړاندې لاړو نو دوه ړاندۀ ورپسې شول او دا چغې يې وهلې، ”اے د داؤد زويه، په مونږ رحم وکړه.“ ۲۸کله چې هغه کور ته دننه شو نو هغه ړاندهٔ سړى ورته راغلل او عيسىٰ ترې تپوس وکړو چې، ”ولې تاسو په دې يقين لرئ چې، زهٔ هغه کار کولې شم څهٔ چې تاسو غواړئ؟“ هغوئ ووئيل چې ”آو مالکه.“ ۲۹بيا هغۀ د هغوئ سترګو له لاس وروړو او وې فرمائيل چې ”څنګه چې ستاسو ايمان دے، نو هم دغسې دې وشى.“ ۳۰نو د هغوئ سترګې بينا شوې. عيسىٰ په سخته هغوئ ته وفرمائيل، ”ګورئ چې څوک درنه په دې کار خبر نهٔ شى.“ ۳۱خو هغوئ چې بهر ووتل نو په ټوله علاقه کښې يې د هغۀ په حقله دا خبره خوره کړه.

د يو چاړا سړى روغول

۳۲هغوئ په وتو کښې وُو چې څۀ کسانو يو سړے عيسىٰ ته راوستو چې په ژبه چاړا وو او خبرې يې نهٔ شوې کولې ځکه چې هغه پيريانو نيولې وو. ۳۳او کله چې پيرے يې ترې وشړلو، نو د هغۀ ژبه ګويا شوه. ټول خلق حق حيران شول او وې وئيل چې ”په بنى اِسرائيلو کښې هيڅ کله هم داسې نۀ دى شوى.“ ۳۴خو فريسيانو ووئيل چې ”د پيريانو د سردار په مدد دے پيريان شړى.“

په خلقو د عيسىٰ مسيح زړۀ وسوزيدلو

۳۵دغه شان عيسىٰ په ټولو کلو او ښارونو کښې ګرځيدو او د هغوئ په عبادت خانو کښې يې تعليم ورکولو او د بادشاهۍ زيرے يې ورکولو او هره بيمارى او هره کمزورتيا يې روغوله. ۳۶کله چې هغهٔ د خلقو ګڼه وليده نو په هغوئ يې زړهٔ وسوزيدولو هغوئ لکه د هغه ګډو په شان پرېشانه او بې وسه وُو چې شپون ورسره نهٔ وى. ۳۷بيا هغۀ خپلو مريدانو ته وفرمائيل چې ”فصل ډير دے خو مزدوران لږ دى. ۳۸د دې دپاره تاسو د فصل مالِک ته خواست وکړئ چې هغه د فصل ريبلو دپاره مزدوران راوليږى.“